மூட்டைப்
பூச்சி:
மூட்டைப்
பூச்சி கடி:
மூட்டைப் பூச்சி கடி
என்பது பட்டவர்களுக்குத்தான் தெரியும். பகலில் பதுங்கிக் கிடக்கும் இவை இரவில்தான்
தமது திறமையை நம்மிடம் காட்டுகின்றன. பார்த்தால் சின்னதாக இருக்கும் இவை நம்மை கடிக்கும்போதும்
நம்முடைய இரத்தத்தை உறிஞ்சும் போதும் நமக்கு
ஒன்றும் தெரியாது. இரத்தத்தைக் குடித்து முடிந்தவுடன் கடித்த இடத்தில் தடிப்பும்
அரிப்பும் ஏற்படும். கடிபட்டவர் தூக்கத்தை மறந்து விட வேண்டியதுதான். படுக்கையில்
இருந்து எழுந்து மூட்டைப் பூச்சிகளை வேட்டையாடுவதற்கே நேரம் சரியாகி விடும். அவற்றை
நசுக்கினால் வரும் நாற்றம் சக்கிக்காது. சில வீடுகளில், மாணவர் விடுதிகளில்
சுவற்றில் போர்க்களம் போல மூட்டை பூச்சியை நசுக்கிய இரத்த சுவடுகளைக் காணலாம்.
அப்போதெல்லாம் சொந்த
வீட்டுக்காரர்களை விட வாடகை வீடுகளில் இருந்தவர்கள் அதிகம். மூட்டைப் பூச்சி
என்பது வீட்டுக்கு வீடு சாதாரணமாக இருந்தது. அதிலும் ஒண்டு குடித்தனங்கள் இருந்த
ஸ்டோர் போன்ற வீடுகளில் மக்களோடு மக்களாய் அவைகளும் வசித்தன. இந்த மூட்டைப்
பூச்சிகள் மரச் சாமான்களின் இடுக்குகளிலும், சுவற்றில் உள்ள ஓட்டைகளிலும்
(அப்போதெல்லாம் சுவற்றில் ஆணிகள் அடித்து போட்டோ படங்களை வரிசையாக மாட்டி
வைப்பார்கள்) பாய், தலையணை, படுக்கையிலும் அண்டி கிடக்கும் வீடு விட்டு வீடு மாறும்போது அவைகளும் பெண்டு
பிளைகளோடு கூடவே குடித்தனம் வந்துவிடும். நம்மீது அவ்வளவு ரத்த பாசம் அவைகளுக்கு. மூட்டைக்கு
பயந்து தியேட்டர்களுக்கு இரவுக் காட்சி படம் போனவர்களும் உண்டு. அங்கே போனாலும்
இதே தொல்லைதான். பல ஊர்களில் மூட்டைப் பூச்சி கடிக்கு என்றே பேர் பெற்ற தியேட்டர்கள்
இருந்தன. அந்த தியேட்டர்களில் படம் பார்க்கும்போது ஒரு மாதிரி நெளிந்து கொண்டேதான்
உட்கார வேண்டும். அங்குதான் அப்படி என்றால் பஸ், ரெயில் இவற்றையும் இவை விட்டு
வைப்பதில்லை. இப்போதும் ரெயில், அரசு பஸ்களில் மூட்டைப் பூச்சி கடியோடு
கொசுக்கடியும் உண்டு.
மூட்டைப் பூச்சி ஒழிப்பு:
இப்போது மூட்டைப் பூச்சிகள் அதிகம் இல்லை. இவற்றை அடியோடு ஒழிக்க அரசு எந்த முயற்சியும் செய்யாமலேயே இவை தாமாகவே குறைந்து விட்டன. காரணம் நவீனமயம் தான். ஆனாலும் ஆங்காங்கே சில இடங்களில் இவற்றைக் காணலாம். மனிதர்களிலும் சில மூட்டைப் பூச்சி கடி ஆசாமிகள் உண்டு. அவர்கள் அங்கே வரும்போதே பார்த்தவுடன் இங்கேயே சிலர் ஓடிவிடுவார்கள்.
புலவர் கவிதை:
புலவர் கல்லூரியில் விடுதியில் தங்கி படித்தபோது, இரவில் தனக்கு ஏற்பட்ட மூட்டைப் பூச்சி கடி அனுபவத்தினைக் கவிதையாகத் தந்து
இருக்கிறார் நமது வலைப்பதிவர் புலவர் சா.இராமாநுசம் அய்யா அவர்கள்
மடித்தயிடம்
மேலுறையின் சந்தும் பொந்தும்-நீங்கள்
மறைந்துறையப் புகலிடமே உமக்குத் தந்தும்
கடித்தயிடம் தெரியாமல் துளியும் இரத்தம்-அட்டா
கசியாமல் கடிப்பதுதான் விந்தை நித்தம்
அடிக்கடியே வருகின்றீர் அந்தோ தொல்லை-மேலும்
அடுக்கடுக்காய் வருகின்றீர் உண்டா எல்லை!
படித்தியது போதுமினி க் காலி செய்வீர்-இன்றேல்
பழிவந்து சேருமய்ய மூட்டை யாரே!
மறைந்துறையப் புகலிடமே உமக்குத் தந்தும்
கடித்தயிடம் தெரியாமல் துளியும் இரத்தம்-அட்டா
கசியாமல் கடிப்பதுதான் விந்தை நித்தம்
அடிக்கடியே வருகின்றீர் அந்தோ தொல்லை-மேலும்
அடுக்கடுக்காய் வருகின்றீர் உண்டா எல்லை!
படித்தியது போதுமினி க் காலி செய்வீர்-இன்றேல்
பழிவந்து சேருமய்ய மூட்டை யாரே!
- புலவர் சா இராமாநுசம்
நன்றி: புலவர் கவிதைகள்
(PICTURES THANKS TO
GOOGLE)
